Video

De Spencer Davis Group is een tussentijdse 1960 Britse beat-groep uit Birmingham, Engeland, opgericht door Spencer Davis (geboren 17 juli 1939, Swansea, Wales). Spencer Davis verplaatst naar Birmingham uit London in 1960 om te studeren. In 1963 he recruited the Winwood brothers and started the Spencer Davis Group. In 1963 recruteerde hij de Winwood broers en begon de Spencer Davis Group. The band performed regularly in the city and were signed after an appearance in a local club. De band die regelmatig in de stad en werden ondertekend na een optreden in een lokale club. The group 's first professional recording was a cover version of " Dimples ", but they came to success at the end of 1965 with " Keep On Running ", the group's first number one single. De groep 's eerste professionele opname was een cover versie van "Dimples", maar ze kwam tot succes op het einde van 1965 met "Keep On Running", de groep van de eerste nummer een single. In 1966 they followed this with " Somebody Help Me " and "When I Come Home". In 1966 volgde ze dit met "Somebody Help Me" en "When I Come Home". For the German market the group released "Det war in Schneberg, im Monat Mai" and "Mdel ruck ruck ruck an meine grne Seite" (the first is from a 1913 Berlin operetta , the second is a Swabian traditional) as a tribute single for that audience, because Spencer Davis had studied in West Berlin in the early 1960s. Voor de Duitse markt de groep vrijgegeven "Det oorlog in Schneberg, im Monat Mai" en "Mdel ruck ruck ruck een meine grne Seite" (het eerste is uit een operette Berlijn 1913, de tweede is een traditionele Zwaben) als een eerbetoon single voor Dat publiek, omdat Spencer Davis had onderzocht in West-Berlijn in het begin van de jaren 1960. By the beginning of 1967, the group released two more hits : " Gimme Some Lovin' " (which was re-released in a live, nine-minute version by Traffic in 1971); and " I'm a Man " (January 1967). Bij het begin van 1967, de groep vrijgegeven twee hits: "Gimme Sommige Lovin '" (die werd opnieuw uitgebracht in een live, negen minuten durende versie van Traffic in 1971), en "Ik ben een Man" (januari 1967 ). These tracks proved to be their two best-known successes, especially in their biggest market, the US Deze tracks bleek te zijn hun twee bekendste successen, met name in de grootste markt, de VS Behind the scenes, their record label tried to put together a supergroup around the talents of the very young Steve Winwood . Achter de schermen hun platenlabel geprobeerd samen te stellen, een supergroep rond het talent van de zeer jonge Steve Winwood. Steve ( vocals ) and his brother, Muff Winwood ( bass guitar ), both left to form Traffic . Steve (zang) en zijn broer, Muff Winwood (basgitaar), beide links naar vorm Verkeer. In a so-called joint venture, the movie soundtrack to the film Here We Go Round the Mulberry Bush featured both bands. In een zogenaamde joint venture, de film soundtrack van de film Hier We Go Round de Mulberry Bush functionaliteit beide bands. Traffic took off in May 1967 with " Paper Sun ". Traffic deed in mei 1967 met "Paper Sun". Despite the Winwoods' departure, Spencer Davis continued performing and released more singles, although they were only minor hits. Ondanks de Winwoods' vertrek, Spencer Davis bleef presteren en vrijgegeven meer singles, maar zij waren slechts kleine hits. These included "Time Seller" in July 1967, although the B-side , called "Don't Want You No More," was given some airplay . Deze omvatten "Time verkoper" in juli 1967, hoewel de B-kant, de zogenaamde "Don't Want You No More," kreeg enkele airplay. This was followed by "Mr. Second-Class" in late 1967, which was heavily played on Radio Caroline (at that time one of the two remaining radio ships off the British coast) andas their last minor hit"After Tea" in 1968. Dit werd gevolgd door "Mr Tweede-Class" in late 1967, die werd sterk gespeeld op Radio Caroline (op dat moment een van de twee resterende radio schepen uit de Britse kust) en-als hun laatste kleine hit-"Na Tea" In 1968. The song was released at the same time by the German band, The Rattles, and provided competition that led finally to a temporary stop of all activities of the band. Het lied werd vrijgegeven op hetzelfde tijdstip door de Duitse band, The Rattles, mits de concurrentie en dat leidde uiteindelijk tot een tijdelijke stop van alle activiteiten van de band. However, Spencer Davis never gave up. Echter, Spencer Davis nooit gaf. During the late 1970s and early 1980s , he produced some commercially unsuccessful jazz -oriented albums . Tijdens de late jaren 1970 en begin jaren 1980, produceerde hij een aantal commercieel mislukte jazz-georinteerde albums. In their heyday, the group consisted of Steve Winwood on vocals, lead guitar and organ; Steve's brother Muff Winwood played bass ; Pete York handled the drums ; plus founder, guitarist and co-singer, Spencer Davis. In hun hoogdagen, de groep bestond uit Steve Winwood op zang, gitaar en orgel leiden; Steve's broer Muff Winwood speelde bas; Pete York behandeld de drums; plus oprichter, gitarist en co-zanger, Spencer Davis. Their main producer was the late Jimmy Miller . Hun belangrijkste producent was de late Jimmy Miller.